Het is een paradox:

in dit spel is de meest nederige

de grootste.

Het spreekt voor zich

dat doen alsof je nederig bent

niet zal helpen.

Het is echt nederig zijn,

echt de ander laten zijn wie hij is.

Dat gaat het beste door zelf te verdwijnen.

Zelf verdwijnen gaat het best

door in te zien dat je nooit bestaan hebt.

Alleen het bestaan bestaat.