Opgepast: ik hou van schaken.

Bij opvoeden van een kind werkt FORCEREN zelden. Denk even simpel na: hoe wil jij behandeld worden? En doe het dan zo!

PAS OP: als je mij tackelt, tackel ik jou terug vroeg of laat.

Iedereen is sterker dan hij of zij zelf denkt. Ook al is de PIJN nog zo GROOT je kan nog ALTIJD die ene bijkomende stap zetten die verlossing brengt.

Ik maak fouten zoals iederEEN soms grote soms kleine maar nooit laat ik je alleen tenzij JIJ dat zelf zo wilt. En ik zal ALTIJD proberen te leren van mijn fouten.

Daarom test ik mijn geliefde elke dag op allerlei manieren of ze nog wel van mij houdt. En als dat niet het geval zou zijn dan doe ik alles tot ze WEER van me houdt.

Correctie: mijn diepste angst: een vrouw die niet van mij houdt terwijl ik wel zielsveel van haar.

Mijn diepste angst:

 Een VROUW die BOOS is op mij.

Als mijn geliefde niet in mijn leven gekomen was (zo'n 20 jaar geleden), weet ik niet zeker of ik hier nog wel geweest zou zijn. Ik was vast en zeker van een brug gesprongen. Ze is mijn reddende engel, mijn HEMELbewaarder.

In mijn donkerste momenten kan alleen een vrouw mijn lijden verzachten. Niets anders werkt zelfs sex niet.

Zonder de VROUW zou het universum een grote mislukking zijn. Maar GodZIJdank dat ZIJ bestaat.

Ik weet één ding heel zeker: ZIJ maakt MIJ blij.

De VROUW blijft een mysterie voor mij. Ik kan er nooit helemaal bij.

De DOOD kan een VERLOSSING zijn. Als een kat met een muis speelt, zegt de muis op een bepaald moment: die hoeft niet meer voor mij, dit spel is niet leuk meer en het is dan, in dat moment, dat hij vredevol sterft. Dus wie heeft echt het gevecht gewonnen de kat of toch de muis?

Van alle wezens in dit immense universum begrijp ik het minste van VROUWEN.

Ik heb geen nood aan een advocaat. Ik, heb een vriend die advocaat is.

Als iemand schrijft 'snap je' hebben ze meestal zelf niets begrepen en dan willen ze natuurlijk weten of jij het misschien begrepen hebt. Hihi

We zijn allemaal verschillend, dat is zo evident dat we het soms vergeten.

Ik begrijp alleen wat ik ZELF mee maak, meegemaakt heb of zal meemaken.

It's lonely at the top.

Zowel in het voetbal als in het leven heb ik moeten leren om de bal af te geven.

Onderstaand bericht is een voorbeeld van: post hoc ergo propter hoc.

Kakken is een functie van het lichaam en geen manier om van je zonden af te komen.

Ik kan alles maar ik kan niet alles alleen doen.

Ik speel een soloslim met de kaarten op tafel.

Ik begin eindelijk te begrijpen waarom schizofrenie zo gevaarlijk is.

Ook in seksmisdrijven kan ik me inleven. Opnieuw ik zou het nooit doen maar ik kan het begrijpen. Alleen pedofilie is werkelijk een brug te ver voor mij.

De zintuigen van de psychoticus staan op scherp tijdens een psychose. Het is daarom dat hij soms denkt speciale gaven te hebben. En ergens heeft hij ook een speciale gave. Aan hem/haar om uit te zoeken wat dat juist is. Wat hij deze wereld wil inbrengen of uitbrengen. Dit is zijn/haar lot.

Misschien is het zelfs beter om minder weg te gaan en het is zeker veiliger. Zoals mijn geliefde zegt: Pour vivre heureux vivons cachés.

In principe hoef je je huis niet uit om de wereld te redden. Je kan het met telewerk doen in deze moderne tijden.

Geneesheer genees je zelf maar vergeet OOK de anderen NIET!

De Aarde is een SOMS harde leerschool.

De Aarde zal NOOIT een hemel zijn. Dat is niet zijn functie. Daar zijn andere planeten voor.

En de Nobelprijs voor de literatuur. Grapje. Ik ken mijn beperkingen.

Niet Trump IK verdien de Nobelprijs voor de vrede!